Miłość musi znaleźć przedmiot miłości. Ocalę tylko tego, kto kocha rzecz prawdziwie istniejącą, tego, kogo można nasycić.

/ "Twierdza"

Oto prawdziwa odpowiedź na pytanie dlaczego istnieje raczej coś, niż nic. Na pytanie, które stało się początkiem filozofii i myślenia wszelakiego. Ocaleni pośród milionów istniejących na tej ziemi, żyjemy właściwym ukierunkowaniem miłości.

Przedmiot miłości musi istnieć naprawdę.

I jeszcze więcej Exuperego:

"To nie pierwiastki zawarte w ziemi i przypadkowo skojarzone, wznosząc się w górę, wydają drzewo. Po to, żeby się narodziło drzewo, rzuciłeś najpierw ziarno, w którym drzewo spało. Drzewo zeszło więc z góry, a nie wyrosło z dołu.

Piramida wzajemnych związków nie ma sensu, jeżeli u jej szczytu nie znajduje się Bóg. To on rozlewa siebie na ludzi, przemieniwszy ich wpierw. Możesz się poświęcić dla księcia, jeżeli on sam korzy się przed Bogiem. Bo wtedy to, co dajesz, wraca do ciebie zmieniając tylko swoją barwę i istotę. Lichwiarz natomiast nie będzie tego umiał, ani oddzielne ramię posągu, ani sama świątynia, ani sam posąg. Skąd bowiem ramię, jeżeli nie pochodzi z jakiegoś ciała? Ciało nie jest wcale luźnym zbiorem członków. Tak jak żaglowiec nie rodzi się z przypadku zebranych razem różnych elementów, ale - przeciwnie - jest wynikiem różnorodności, pozornych sprzeczności, ale i jednego wspólnego pędu ku morzu, tak samo i ciało różnicuje się w poszczególne członki, ale nie jest ich sumą, albowiem droga nie prowadzi od tworzywa do całości, ale - jak ci to powie każdy twórca, każdy ogrodnik i każdy poeta - od całości do tworzywa. Toteż wystarczy zapalić w ludziach miłość ku wieżom górującym nad piaskami, aby niewolnicy niewolników moich architektów obmyślili, w jaki sposób transportować kamienie oraz wiele innych rzeczy".